Σε αυτή την ανάρτηση θα ήθελα να ασχοληθώ με ένα αγαπημένο μου θέμα, τα λογοπαίγνια. Φαίνεται ότι τα λογοπαίγνια αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του διαδικτυακού χιούμορ, αφού υπάρχει σελίδα στο facebook (https://www.facebook.com/alogopaignia), την οποία έχει συστήσει η ομάδα "Όχι άλλα λογοπαίγνια". Στη σελίδα αυτήν μπορεί κανείς να βρει λογοπαίγνια - κάποτε χαρακτηριζόμενα ως "καμμένα" -, τα οποία απαντούν σε ονομασίες καταστημάτων, σε ταμπέλες παντός είδους και ύφους και σε διαφημίσεις παντοδαπών αντικειμένων. Το αστείο, σύμφωνα με την ομάδα που συλλέγει το υλικό, συμπεραίνουμε ότι δεν προκύπτει μόνο εν σχέσει με το ξάφνιασμα που προκαλεί η σύμφυρση λέξεων αλλά κυρίως από το είδος αυτών των λέξεων, την καταγωγή τους και την κάποτε πολύ μακρινή απόσταση που τις χωρίζει, σε τέτοιον βαθμό, ώστε να μπορούν να αντιπαραβληθούν με τις σουρεαλιστικές μεταφορικές εικόνες, οι οποίες προκύπτουν από το πλησίασμα δύο μακρινών πραγματικοτήτων. Πράγματι, το γλωσσικό υλικό για τη δημιουργία λογοπαικτικών ονομασιών και τίτλων αποβαίνει αναπάντεχα ποικίλο με αποτελέσματα απαράμιλλα ευφάνταστα και πρωτότυπα. Ενεργοποιείται ακόμη και η μείξη γλωσσών πέρα από την αξιοποίηση της παρήχησης και παρόμοιων τεχνικών.
Κατά τη γνώμη μας, ο χαρακτηρισμός "καμμένα" για τέτοιου είδους λογοπαίγνια ίσως ενέχει μια επικριτική χροιά ενώ θεωρούμε ότι μπορεί η εν λόγω συλλογή λογοπαιγνίων να αποκαλύψει πολλά σε κοινωνιολογικό και κοινωνιογλωσσικό επίπεδο για τον ελληνικό λαό (τις προσλαμβάνουσες και τα ερεθίσματά του, τα ενδιαφέροντά του, τις προτεραιότητές του, τις συνήθειές του, την εξοικείωσή του με άλλες γλώσσες - και ποιες -, τη σχέση του με τη γλώσσα και το χιούμορ, το πνευματώδες στοιχείο που τον χαρακτηρίζει και τη γλωσσική δημιουργικότητα και γλωσσοπλαστική του δύναμη).
Μάλιστα θα προτείναμε τη διδακτική αξιοποίηση της παρούσας συλλογής (εξαιρώντας τα παραδείγματα άσεμνων λογοπαιγνίων για ευνόητους λόγους) στο πλαίσιο της διδασκαλίας της Νεοελληνικής Γλώσσας Α΄ Λυκείου και συγκεκριμένα της ενότητας που αφορά το χιούμορ και το γέλιο. Επιλεγμένα λογοπαίγνια θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως αφόρμηση μιας συζήτησης για το χιούμορ και την παρουσία του στον ελληνικό διαφημιστικό λόγο και στον χώρο των επιχειρήσεων με τη μορφή ονομασίας καταστημάτων. Στη συνέχεια, οι μαθητές θα μπορούσαν να επεκτείνουν την έρευνά τους υπό τη μορφή project στον δημοσιογραφικό λόγο και δη στους τίτλους των εφημερίδων ή ίσως και στο πλαίσιο του πολιτικού λόγου. Άνετα θα μπορούσε να αποκτήσει η διδακτική προσέγγιση και αξιοποίηση των λογοπαιγνίων μια διαθεματική διάσταση και συγκεκριμένα να συνδεθεί με το μάθημα της Πολιτικής Παιδείας της Α΄ Λυκείου με βάση τα όσα προαναφέρθηκαν. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι το γλωσσικό χιούμορ θα πρέπει να είναι παρόν στις σχολικές αίθουσες, διότι εγείρει το ενδιαφέρον και οξύνει τη γλωσσική ευφυΐα των μαθητών, (προ)καλώντας τους να γίνουν και οι ίδιοι, τελικά, παραγωγοί παρόμοιων γλωσσικών παραγώγων.
