Σε αυτήν την ανάρτηση θα ήθελα να ασχοληθώ με μια τάση που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια και σχετίζεται με τη θεραπευτική δύναμη της ποίησης. Σε άλλη ανάρτηση έχουμε σχολιάσει σχετικό συγγραφικό πόνημα ("Θεραπεία μέσω της ποίησης και θεραπευτική δημιουργική γραφή" του Ν. Τσέργα).
Αρχικά, θα ήθελα να παραπέμψω στο κείμενο του Δημήτρη Π. Κρανιώτη "Poetry Therapy (Θεραπεία Μέσω Ποίησης)", το οποίο έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα Σύγχρονη Έκφραση (αρ. φύλ. 1, Αθήνα 22/12/2013) και έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα https://poets.gr/el/keimena/283-poetry-therapy . Εδώ πληροφορούμαστε σχετικά με τα οφέλη και τη διαδικασία της εν λόγω θεραπευτικής προσέγγισης και παίρνουμε μια πρώτη γεύση για την τάση αυτήν.
Στη συνέχεια, θα ήθελα να παραπέμψω σε δυο άλλες αναρτήσεις σχετικά με την ιδιότυπη δραστηριότητα στην Αγγλία μιας ποιήτριας, της Ντέμπορα Άλμα, στις ιστοσελίδες: https://www.distaffmagazine.com/miaallhmatia/8095038 και https://www.maxmag.gr/book/farmakeytiki-poiisi-o-tomeas-poy-egkainiazei-ntempora-alma/ . Εδώ μαθαίνουμε για το ποιητικό ασθενοφόρο με το οποίο η Ντέμπορα Άλμα μεταφερόταν όπου τη χρειάζονταν για να καταπραΰνει τον πόνο μικρών και μεγάλων ανθρώπων με ένα ποίημα. Στη συνέχεια άνοιξε ένα ποιητικό φαρμακείο, στο οποίο συνταγογραφεί ποιήματα ανάλογα με την "πάθηση" του κάθε πελάτη, ο οποίος μπορεί να περιδιαβαίνει τον χώρο του ποιητικού φαρμακείου τον χωρισμένο σε περιοχές ανάλογα με την κατηγορία των προσφερόμενων ποιημάτων και τις συναισθηματικές ανάγκες των "αρρώστων".
Μια άλλη δράση, η οποία έχει υιοθετηθεί στην Ελλάδα από το εξωτερικό, είναι οι ποιητικές συνομιλίες. Σε αυτές ο ενδιαφερόμενος κλείνει ένα ραντεβού και συνομιλεί με έναν ηθοποιό-ποιητικό σύμβουλο ανταλλάσσοντας μαζί του σκέψεις και συναισθήματα. Η συνομιλία καταλήγει σε μια ιδιότυπη "συμβουλευτική": την ανάγνωση ενός ποιήματος, το οποίο επιλέγεται από τον ποιητικό σύμβουλο για τον ενδιαφερόμενο προσωπικά και το οποίο ταιριάζει ειδικά στην περίπτωσή του. Παράλληλα, προτείνεται η εφαρμογή μιας ποιητικής θεραπείας. Ειδικότερες πληροφορίες μπορεί να διαβάσει κανείς στο ηλεκτρονικό άρθρο στην παρακάτω διεύθυνση: https://www.kathimerini.gr/culture/561184135/i-poiisi-syntagografei-mia-diaforetiki-therapeia/ .
Αν και οι πρακτικές της Αγγλίδας ποιήτριας που αναφέρθηκαν παραπάνω φαίνονται κάπως υπερβολικές και κάποιος που νοσεί ψυχικά θα πρέπει κατά τη γνώμη μας να ζητήσει τη συνδρομή κάποιου ειδικού στην Ιατρική / Ψυχιατρική επιστήμη, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι η Ποίηση ως λόγος (ο οποίος άλλωστε διαδραματίζει βασικό και ουσιαστικό - διαμορφωτικό και μεταμορφωτικό - ρόλο και στην ψυχοθεραπευτική συζήτηση) έχει τη δύναμη να επηρεάσει τη σκέψη και το συναίσθημα του ατόμου.
Αυτό που θα ήθελα, τέλος, να παρατηρήσω είναι ότι, αν και στις προαναφερθείσες αναρτήσεις τονίζεται η δύναμη της Ποίησης όπως έχει διατυπωθεί από ξένους λογοτέχνες (Φερνάντο Πεσσόα: "Η ποίηση μπορεί να θεραπεύσει τα πάντα" και Τζον Μίλτον: "Τα λόγια έχουν τη δύναμη να κάμπτουν / τους όγκους ενός ταραγμένου μυαλού / και είναι σαν βάλσαμο στις κακοφορμισμένες πληγές"), υπάρχει και ένα παράδειγμα οξύνου Έλληνα λογοτέχνη, ο οποίος είχε παρατηρήσει και αποδώσει στην Ποίηση τα εύσημα για την ίαση της ψυχής. Δεν είναι άλλος από τον Κωνσταντίνο Καβάφη και το κάνει αυτό στο ποίημα "Μελαγχολία του Ιάσωνος Κλεάνδρου ποιητού εν Κομμαγηνή 595 μ.Χ.", στο οποίο αναφέρεται άμεσα στη μελαγχολική διάθεση και έμμεσα σε αυτό που την προκαλεί, δηλαδή στον προαιώνιο φόβο του θανάτου όπως εμπνέεται από το γήρας και τη φθορά του σώματος. Το ποίημα παρατίθεται παρακάτω:
Τό γήρασμα τοῦ σώματος καί τῆς μορφῆς μου
εἶναι πληγή ἀπό φρικτό μαχαῖρι.
Δέν ἔχω ἐγκαρτέρησι καμιά.
Εἰς σέ προστρέχω Τέχνη τῆς Ποιήσεως,
πού κάπως ξέρεις ἀπό φάρμακα·
νάρκης τοῦ ἄλγους δοκιμές, ἐν Φαντασίᾳ καί Λόγῳ.
Εἶναι πληγή ἀπό φρικτό μαχαίρι. —
Τά φάρμακά σου φέρε Τέχνη τῆς Ποιήσεως,
πού κάμνουνε — γιά λίγο — νά μή νοιώθεται ἡ πληγή.
(1921)