Θα ήθελα σε αυτήν την ανάρτηση να αναφερθώ στις συλλογές του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας (http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/1) και στους τρόπους διδακτικής τους αξιοποίησης στα γλωσσικά μαθήματα. Οι δύο ψηφιακές συλλογές που περιέχει ο ιστότοπος αφορούν α) παραδόσεις και β) παροιμίες. Εκτός από την ποικιλία τους είναι ενδιαφέρουσες οι επιλογές αναζήτησής τους στο corpus (π.χ. με βάση το λήμμα, τον τίτλο, τη συλλογή, τον καταγραφέα, τον τόπο ή / και τον χρόνο καταγραφής).
Οι παραδόσεις είναι πιο οργανικά δεμένες με το περιεχόμενο της επιστήμης της Λαογραφίας, η οποία δεν έχει τόσο έντονη παρουσία στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μπορεί όμως να αναδυθεί και να αναδειχθεί στο πλαίσιο μελέτης και επεξεργασιας ενός λογοτεχνικού κειμένου. Μία χαρακτηριστική περίπτωση είναι αυτή του Παπαδιαμάντη. Επίσης, στο μάθημα των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α΄ και Β΄ Γυμνασίου το σχολικό εγχειρίδιο περιλαμβάνει ενότητα με τίτλο "Λαογραφικά". Μια ιδέα θα ήταν να αναζητήσουν οι μαθητές στη βάση του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας πληροφορίες για κάποια ή κάποιες παραδόσεις που απαντούν και περιγράφονται με περισσότερη ή λιγότερη λεπτομέρεια μέσα στο αντίστοιχο κείμενο ή απόσπασμα ανθολογούμενου έργου. Εκτός από τις γνώσεις που θα αποκομίσουν για τις παραλλαγές ενός εθίμου σε διάφορες περιοχές οι μαθητές θα ασκηθούν στην αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά.
Όσον αφορά τις παροιμίες, οι οποίες αποτελούν γλωσσικό λαογραφικό υλικό, η διδακτική τους αξιοποίηση αφορά το αντικείμενο της Νεοελληνικής Γλώσσας. Ο εκπαιδευτικός μπορεί να διατρέξει το λημματολόγιο της συλλογής και να επιλέξει λέξεις για τις οποίες θα ήθελε να ερευνήσουν οι μαθητές του τον τρόπο χρήσης τους, για παράδειγμα τις μεταφορικές χρήσεις των λέξεων που αναφέρονται σε ζώα ή σύνθετες λέξεις, ιδιωματικές ή που μπορεί να "ξενίζουν" τους μαθητές ως αδιαφανείς ως προς τη - συχνά σχετιζόμενη με κάποια παράδοση - σημασία τους ή και τελείως άγνωστες λέξεις. Το κυριότερο όμως, οι παροιμίες μπορούν να μελετηθούν από τους μαθητές ως ιδιαίτερο κειμενικό είδος (δομή και περιεχόμενο) με την κατάλληλη και πάλι επιλογή και καθοδήγηση του εκπαιδευτικού, ώστε το υπο-δείγμα που θα καταρτίσει το corpus μελέτης να είναι αντιπροσωπευτικό και σφαιρικό.