Μια ενδιαφέρουσα δραστηριότητα που μπορεί να εφαρμοστεί στην αρχή του διδακτικού έτους κατά τη γνωριμία μαθητών και εκπαιδευτικών είναι η συζήτηση για τα ονόματά τους. Κάθε όνομα κρύβει μια ιστορία τόσο εν σχέσει με την ετυμολογία του όσο και στο πλαίσιο της ονοματοδοσίας στο συγκεκριμένο άτομο που το φέρει. Οι μαθητές, που πάντα έχουν ανάγκη να εκφραστούν, μπορεί να λάβουν αυτή τη συζήτηση ως αφόρμηση για να φέρουν στο προσκήνιο την οικογενειακή ιστορία τους. Όλο και κάποιο "παράξενο" περιστατικό ή ένας "μύθος" θα περιστρέφεται γύρω από το όνομα που έχει ένας μαθητής. Ίσως μια οικογενειακή διένεξη, η σύνδεση με ένα χαμένο (ή και όχι) αγαπητό οικογενειακό πρόσωπο, που θα ξυπνήσει μνήμες και θα ενισχύσει τους οικογενειακούς δεσμούς, η σχέση με τα ονόματα άλλων αδερφιών της οικογένειας και την ιεραρχία / ιεράρχησή τους, κάποιο τάμα, που εγείρει το θρησκευτικό συναίσθημα, ή τελοσπάντων ένας πρωτόγνωρος λόγος επιλογής ενός συγκεκριμένου ονόματος για τον οποίον ο μαθητής / η μαθήτρια έχει ακούσει και έχει ή δεν έχει συγκρατήσει. Αναμφισβήτητα όμως οδηγεί τόσο στην ανακάλυψη της ταυτότητας των μαθητών και στην απόδοση αξίας στον καθέναν από αυτούς ως άτομο όσο και καλλιεργεί τις οικογενειακές σχέσεις και την αναζήτηση των ριζών τους. Η συζήτηση μπορεί να επεκταθεί και στα επώνυμα των μαθητών, μέσα από τα οποία μπορεί να αναδειχθεί η "τοπική ταυτότητα", όπως για παράδειγμα χαρακτηριστικά επαγγέλματα ή παρατσούκλια της περιοχής, κάποτε κιόλας σε διαλεκτική γλώσσα. Όπως και να έχει, με αυτόν τον τρόπο συνδέεται το σχολείο με την τοπική κοινωνία και την ιστορία της και συγχωνεύονται η ατομική και η συλλογική ταυτότητα, όπως συμβαίνει μέσα από το μικρό όνομα και το επίθετο του καθενός σε μια ιδιαίτερη και πρωτότυπη μίξη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.